Staatssecretaris Claudia van Bruggen heeft een voorstel ingediend dat reclame voor online kansspelen vrijwel volledig verbiedt, inschrijfbonussen afschaft, een centraal depositolimietsysteem invoert en het bestaande zelfuitsluitingsregister verder uitbreidt, waarbij de nadruk ligt op schadebeperking in plaats van het leiden van spelers naar vergunde aanbieders.

Het plan komt op een moment waarop de illegale markt volgens schattingen al groter is dan het legale aanbod, en brancheorganisaties waarschuwen dat soortgelijke stappen in Denemarken en Italië hebben geleid tot een verschuiving van spelersactiviteit zonder meetbare daling in problematisch gedrag.

Het voorstel omvat een breed verbod op alle vormen van online reclame voor kansspelen, inclusief sponsoring en affiliates, terwijl bonussen bij aanmelding volledig verdwijnen en een uniform depositolimietsysteem voor alle vergunde platforms verplicht wordt, samen met strengere handhaving van het Cruks-register voor zelfuitsluiting dat nu ook snellere updates en bredere toegankelijkheid krijgt.

Deze maatregelen volgen uit eerdere evaluaties van de Wet Kansspelen op afstand, waarbij de overheid prioriteit geeft aan preventie van verslaving boven het behouden van spelers binnen het gereguleerde kanaal, en de timing valt samen met voorbereidingen voor bredere beleidslijnen die in juli 2026 verder worden uitgewerkt.

Handelsorganisaties en onderzoekers benadrukken dat de illegale sector in Nederland naar schatting al groter is dan de legale markt, en dat vergelijkbare reclamebeperkingen in Denemarken en Italië niet hebben geleid tot betere kanaalverdeling maar juist tot meer activiteit op onvergunde sites zonder toezicht of beschermingsmaatregelen.

Volgens gegevens van toezichthouders elders in Europa verschuiven spelers zich vaak naar illegale platforms wanneer legale reclame verdwijnt, waardoor de zichtbaarheid van hulpbronnen zoals zelfuitsluitingsregisters afneemt en de effectiviteit van depositolimietsystemen afneemt omdat die alleen op vergunde sites gelden.

Een onderzoek uit Denemarken toonde aan dat na het invoeren van reclameverboden de legale markt kromp terwijl illegale aanbieders hun aandeel vergrootten, en soortgelijke patronen werden waargenomen in Italië waar kanaalverdeling daalde zonder dat probleemgokgedrag significant afnam volgens industrieanalyses.

Beleidsmakers verwijzen naar ervaringen in andere Europese landen waar strenge reclamebeperkingen werden ingevoerd, en data van onderzoeksinstituten zoals die van de Europese Commissie en Canadese provinciale toezichthouders laten zien dat spelers vaak migreren naar onvergunde platforms wanneer legale zichtbaarheid afneemt, wat de rol van depositolimietsystemen en zelfuitsluitingsregisters beperkt tot het legale domein.

De Nederlandse aanpak verschilt doordat harm reduction centraal staat in plaats van channelisation, en waarnemers merken op dat dit kan leiden tot een grotere afhankelijkheid van illegale aanbieders die geen toegang bieden tot beschermingsmechanismen zoals het versterkte Cruks-register of uniforme limieten.

Branchevertegenwoordigers schatten dat de legale online kansspelmarkt krimpt als reclame en bonussen verdwijnen, terwijl de illegale sector profiteert omdat spelers minder worden blootgesteld aan legale alternatieven en sneller terechtkomen op sites zonder toezicht, volgens rapporten van organisaties als de Gaming Policy Advisory Panel in Australië en universitaire studies uit de Verenigde Staten over vergelijkbare beleidswijzigingen.

Het voorstel wordt momenteel besproken in de Tweede Kamer, met verdere implementatie gepland in de loop van 2026, waarbij de overheid benadrukt dat schadebeperking vooropstaat en dat evaluaties van buitenlandse voorbeelden worden meegenomen in de uiteindelijke uitwerking.

De voorgestelde maatregelen van staatssecretaris Van Bruggen richten zich op een bijna totaalverbod op online gokreclame, het beëindigen van aanmeldingsbonussen, een centraal depositolimietsysteem en een versterkt zelfuitsluitingsregister, terwijl experts en brancheorganisaties wijzen op het risico van groei in de illegale markt op basis van ervaringen in Denemarken en Italië waar kanaalverdeling niet verbeterde.